เนื้อหา

     พื้นที่ด้านล่างของหุบป่าตาดถูกโอบล้อมไปด้วยภูเขาหินปูนซึ่งเต็มไปด้วยต้นตาด ขึ้นเบียดกันแน่นขนัด อันเป็นที่มาของชื่อ “หุบป่าตาด”  ซึ่งต้นตาดเป็นพืชในตระกูลปาล์มดึกดำบรรพ์ที่หาดูได้ยาก และมักจะขึ้นตามป่าดงดิบที่มีอากาศชื้นและหนาวเย็น นอกจากนี้ยังพบพันธุ์ไม้หายากอีกหลายชนิด เช่น ยมหิน ยมป่า ปอหูช้าง กะพง เต่าร้าง และต้นไทรรูปทรงแปลก บริเวณโดยรอบของหุบป่าตาดนี้เป็นระบบนิเวศค่อนข้างปิดเนื่องจากมีทางเข้าออกทางเดียว แสงแดดจะส่องถึงเฉพาะช่วงเวลาเที่ยงวันเท่านั้น ต้นไม้ที่ขึ้นในหุบป่าตาดได้จึงต้องเป็นต้นไม้สูงที่สามารถขึ้นไปรับแสงแดดได้
     ตาดเป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยวตระกูลปาล์ม ลำต้นสูง แต่ไม่สูงเท่าปาล์มหรือหมาก ไม่มีกิ่งก้านสาขา มีข้อปล้อง มีหนามติดอยู่ตามข้างก้านใบ ลักษณะเช่นเดียวกับใบมะพร้าว นิยมใช้ใบตาดมามุงหลังคากั้นฝาบ้าน ก้านใบนำมาเหลารวมทำไม้กวาด เส้นใยที่ลำต้นใช้ทำแปรง ยอดอ่อนที่ขั้วหัวใช้กินแบบผักสด หรือดองเปรี้ยวเก็บไว้แกงส้ม หรือแกงกะทิ ส่วนลูกตาดที่เราเห็นเป็นทะลายใหญ่สีดำบนยอดต้นนั้น เนื้อในจะมี 2-5 พู มีลักษณะคล้ายลูกชิดสามารถนำไปต้มกินได้ แต่ไม่เป็นที่นิยมกันเนื่องจากมีเนื้อค่อนข้างน้อย นอกจากนี้ลูกตาดยังเป็นอาหารของสัตว์ป่าอีกด้วย และเมื่อเราผ่าลูกตาดเพื่อจะเอาเนื้อด้านในนั้นควรสวมถุงมือ เนื่องจากยางของลูกตาดที่ยังอ่อนอยู่มีความเป็นพิษ ดังนั้นลูกตาดที่สามารถกินได้ต้องเป็นลูกตาดแก่ซึ่งไม่มียางแล้ว ตาดเป็นพืชเฉพาะถิ่นที่หาได้ยาก ดังนั้นเราควรอนุรักษ์ไว้ให้คงอยู่ เช่น ไม่ใช้ประโยชน์จากต้นตาดมากเกินไป และเมื่อต้องการลูดตาดไปเป็นอาหารควรตัดไปเฉพาะลูกแทนการตัดทั้งต้น 


วิดีทัศน์เรื่อง ท่องหุบป่าตาดรู้จักต้นตาดกันเถอะ