เนื้อหา

     โลกมีอายุ 4,567 ล้านปี  ประมาณ 88 % ของอายุโลก เป็นช่วงแรกของโลกที่โลกพัฒนาจากดาวเคราะห์ที่ร้อน ไม่เอื้ออำนวยต่อการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิต ไปเป็นดาวที่มีสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมต่อชีวิตต่างๆ ช่วงเวลาดังกล่าวเรียกว่า “ก่อนแคมเบรียน”
     โลกขณะที่เกิดใหม่ๆ  โลกมีขนาดเล็กกว่าปัจจุบัน โลกทั้งดวงหลอมเหลว และมีการเย็นตัวเกิดขึ้นบริเวณผิวโลก


     โลกเกิดพร้อมกับระบบสุริยะ ในระยะแรกของระบบสุริยะมีดาวเคราะห์มากกว่าในปัจจุบัน เมื่อประมาณ 4.5 พันล้านปีที่ผ่านมา มีดาวเคราะห์ เส้นผ่านศูนย์กลางขนาดประมาณดาวอังคาร ชนโลก  ดาวเคราะห์ดังกล่าวมีชื่อ  เรียกว่า   “เธ-เอีย” (Theia)  ผลของการชนทำให้โลกมีขนาดใหญ่ขึ้นกว่าเดิม และชิ้นส่วนของเธ-เอีย ที่ระเบิดรวมตัวกันมีขนาดใหญ่ขึ้นเกิดเป็นดวงจันทร์ ซึ่งเป็นบริวารของโลก

 

 

 

     เปลือกโลกมีการเย็นตัวเกิดเป็นแผ่นหินบางๆ ที่ลอยอยู่บนแมกมา หินดังกล่าวแตกหัก หลอมเป็นแมกมา และเย็นตัวใหม่ กลับไปมาเป็นหิน และแมกมา

     แก๊สที่เกิดขึ้นบนผิวโลกตอนแรก เป็นแก๊สคาร์บอนได ออกไซด์ ไอน้ำ มีเทน และแอมโมเนีย โลกในช่วงเวลาดังกล่าวยังไม่มีชั้นบรรยากาศ จึงโดนชนด้วยอุกกาบาตอย่างมาก เป็นเวลายาวนานถึง 300 ล้านปี

     เกิดสารคาร์บอเนตบนผิวโลก ทำให้แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศลดลง
     ช่วงเวลาดังกล่าว 4.567 - 4 พันล้านปี ที่ผ่านมา เรียกว่า “บรมยุคฮาเดียน”  และคำว่า “ฮาเดียน” หมายถึงนรก

     โลกในบรมยุคนี้ดวงจันทร์จะอยู่ใกล้โลกมากกว่าปัจจุบันซึ่งในปัจจุบันดวงจันทร์เคลื่อนที่ห่างจากโลกตลอดเวลา ด้วยอัตรา 1.5 นิ้วต่อปี