เนื้อหา

      ถ่านหิน(coal) จัดเป็นทรัพยากรใช้แล้วหมดไป(non-renewable resource) และเป็นแหล่งพลังงานที่สำคัญของโลก ไม่เฉพาะที่ถ่านหินเป็นเชื้อเพลิงที่นำไปใช้ในการผลิตกระแสไฟฟ้า ถ่านหินยังนำไปใช้เป็นเชื้อเพลิงหลักในการถลุงและผลิตเหล็กประเภทต่างๆ การผลิตปูนซิเมนต์ และอุตสาหกรรมที่ใช้น้ำร้อน (เช่น โรงงานผลิตน้ำตาล โรงงานผลิตใยสังเคราะห์ โรงงานผลิตน้ำมันพืช และโรงงานผลิตบะหมี่สำเร็จรูป เป็นต้น)

 

ข้อมูลตัวเลขกับถ่านหิน ที่เป็นแหล่งพลังงาน

     จากข้อมูลของสถาบันพลังงานระหว่างประเทศ ระบุว่า ในปี พ.ศ. 2547 ทั่วโลกใช้ถ่านหินเป็นพลังงานปฐมภูมิ คิดเป็น สัดส่วน 25.1 %  เมื่อเปรียบเทียบกับพลังงานปฐมภูมิ(primary energy) หรือพลังงานขั้นต้น ประเภทอื่นๆ และเป็นลำดับที่ 2 รองจากน้ำมัน (34.3 %)  แต่ถ้านำมาศึกษาในส่วนของวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตกระแสไฟฟ้า พบว่า ในปี พ.ศ. 2547 ทั่วโลกใช้ถ่านหินเป็นเชื้อเพลิงในการผลิตกระแสไฟฟ้า คิดเป็นสัดส่วน 39.8 %  จัดเป็สัดส่วนที่มากสุด เมื่อเปรียบเทียบกับวัตถุดิบประเภทอื่นๆ

     สำหรับประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2547 – 2549 สัดส่วนการใช้ถ่านหินเป็นพลังงานปฐมภูมิ อยู่ในช่วง 11 – 12%  เป็นอันดับที่ 4 รองจากน้ำมัน (ประมาณ 41%)  แก๊สธรรมชาติ (29 %)  และพลังงาน-หมุนเวียนแบบเก่า(ฟืน และวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร) ประมาณ 16 %   และในช่วงเวลาเดียวกันจนถึงปัจจุบัน (2553) ประเทศไทยใช้ถ่านหิน (ในประเทศ และถ่านหินนำเข้า) เพื่อการผลิตกระแสไฟฟ้า ประมาณ 20 % ในขณะที่การใช้แก๊สธรรมชาติเป็นเชื้อเพลิงในการผลิตกระแสไฟฟ้า (แหล่งแก๊สธรรมชาติในประเทศ และแก๊สนำเข้า มีสูงมากกว่า 70 %)