เนื้อหา

     ชาเป็นพืชเศรษฐกิจอีกชนิดหนึ่งที่ปลูกได้เฉพาะบนพื้นที่สูง สถานีเกษตรหลวงอ่างขางก็มีการส่งเสริมให้ชาวไทยภูเขาปลูกชา และสถานีได้ตั้งโรงงานชาเพื่อรับซื้อผลผลิตใบชาสดมาทำเป็นชาที่พร้อมชงดื่ม สำหรับจำหน่ายต่อไป

     วิกิพีเดีย เล่าไว้ว่าในการทำใบชา ใบสดของต้นชาจะถูกทิ้งให้สลด และ บ่มโดยทำให้เอนไซม์ในใบชาเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชั่นกับออกซิเจนในอากาศ ใบชาจะมีสีเข้มขึ้น คลอโรฟิลล์ในใบชาจะแตกตัว กลายเป็นสารแทนนินที่ให้รสฝาด ต่อจากนั้น ต้องหยุดการทำงานของเอนไซม์โดยใช้ความร้อนเพื่อให้หยุดปฏิกิริยาออกซิเดชั่น โดยในชาดำกระบวนการนี้จะดำเนินคู่กันไปกับการทำให้แห้ง หากไม่ระมัดระวังในการควบคุมความชื้นและอุณหภูมิระหว่างกระบวนการผลิต ใบชาอาจขึ้นรา เกิดปฏิกิริยาสร้างสารพิษที่อาจเป็นสารก่อมะเร็งขึ้นได้ ทำให้รสชาติเสียไป และอันตรายต่อการบริโภค ชา สามารถจัดประเภทตามกระบวนการแปรรูปต่างๆ ได้ดังนี้ต่อไปนี้

ชาขาว
ตูมชาและยอดอ่อนชาที่ถูกทิ้งให้สลด แต่ไม่ได้บ่ม เมื่อชงชาแล้วจะได้ครื่องดื่มที่มีสีเหลืองอ่อน
ชาเหลือง
ใบชาที่ไม่ได้ถูกทิ้งให้สลด และไม่ได้บ่ม แต่ทิ้งใบชาให้เป็นสีเหลือง
ชาเขียว
ใบชาที่ไม่ได้ถูกทิ้งให้สลดและไม่ได้บ่ม เมื่อชงจะได้เครื่องดื่มสีเขียวอ่อน
ชาแดง
ใบของชาเขียวที่ผ่านกระบวนการออกซิเดชั่นหรือการหมัก จนได้เป็นใบชาสีเข้ม เมื่อชงจะได้เครื่องดื่มสีน้ำตาลแดง
ชาอูหลง
ใบชาที่ทิ้งให้สลด นวด และบ่มเล็กน้อย เครื่องดื่มที่ได้จะมีสีเขียวทอง
ชาดำ
ใบชาที่ทิ้งให้สลด (อาจมีการนวดอย่างแรง) และผ่านการบ่มเต็มกระบวนการ เครื่องดื่มที่ได้มีสีแดงเข้มจนถึงสีดำ
ชาหมัก
ชาเขียวที่ผ่านกระบวนการหมักนานนับปี

 

 วีดิทัศน์ เรื่อง โรงงานชา

คำถาม
     - การผลิตชาของโรงงานชาในสถานีเกษตรหลวงอ่างขางมีกระบวนการอย่างไร ชาที่ได้จากชาวไทยภูเขานำมาผลิตเป็นชาประเภทใดได้บ้าง

เอกสารอ้างอิง
http://gotoknow.org