เนื้อหา

     เมื่อตะกอนด้านบนถูกกร่อนไป ตะกอนชั้นล่างจะกร่อนมากขึ้นอย่างรวดเร็วทำให้เกิดลักษณะที่เรียกว่าเสาดิน เสาดินเป็นส่วนที่เหลือของพื้นดินเดิม บริเวณผนังของหลุมยุบ หรือจากส่วนของกำแพงดิน  ชั้นตะกอนด้านบนที่ทนต่อการกร่อน ทำหน้าที่รักษาเสาดินไว้

         

     เสาดินที่พบบริเวณพื้นละลุมีลักษณะเป็นแท่งตรงสูงจากพื้น ความสูงส่วนมากจะน้อยกว่า 3 เมตร จากระดับพื้นของละลุเสาดินมีลักษณะการเกิดเช่นเดียวกับกำแพงดิน ชั้นตะกอนด้านบน ที่คงทนต่อการผุพังจากน้ำฝน ทำหน้าที่ป้องกันโครงสร้างของเสาดินผนังของหลุมยุบขนาดใหญ่ กร่อนเป็นบางส่วนเหลือเป็นกำแพงดิน และเสาดินชั้นตะกอนส่วนบน จะเป็นวัสดุที่ป้องการการกร่อนของเสาดิน  หากชั้นดังกล่าวถูกกร่อน จะทำให้เสาดินถูกทำลายอย่างรวดเร็ว เสาดินที่กร่อนอย่างมาก เป็นเสาเตี้ยๆ พบทั่วไปบริเวณพื้นละลุ วัสดุที่กร่อนจากเสาดิน  ที่มีขนาดใหญ่ จะตกอยู่ใกล้ๆ กับเสาดิน  ในขณะที่วัสดุขนาดเล็กซึ่งเบากว่า จะถูกพัดพาไปไกลจากเสาดิน ร่องรอยของเสาดิน และกำแพงดินที่หลงเหลือภายในพื้นละลุ  ลำดับจากส่วนกลางใกล้ตาของภาพจะเห็นเป็นเนินดินเตี้ย เนินดังกล่าวประกอบด้วยตะกอนที่เคยเป็นส่วนประกอบของกำแพงดิน และเสาดิน